رنگ آلکیدی

اصول رنگ آلکیدی ؟ رنگ آلکیدی یا رنگ روغنی در مواردی که نیازمند صیقلی بودن بالا و ماندگاری است ، پرطرفدار است. رنگ آلکیدی انتخاب مناسب برای وسایل خانگی و دکوراسیون هستند. رنگ آلکیدی سطحی براق و مقاوم تولید کرده که در برابر کثیفی و لکه ها مقاومت می کنند. همچنین میتوان این رنگ آلکیدی را به آسانی و به طور مرتب، بدون از دست دادن رنگ آلکیدی خود ، تمیز کرد.

آماده سازی رنگ آلکیدی

هر چند رنگ آلکیدی به دلیل رنگ های های روغنی شان شناخته شده‌اند ، در واقعیت هیچ روغنی در ترکیبات پایه شان وجود ندارد. رنگ آلکیدی از رنگهای قبلی در چندین جنبه متفاوت است که می توان به رقیق کننده های به کار رفته در این رنگ ها اشاره کرد. رقیق کننده بافت و روانی رنگ را بهبود می بخشد و در نتیجه میتوان رنگ را به راحتی بر روی سطح اعمال کرد. در رنگ های آلکیدی، رقیق کننده معمولاً یک حلال شیمیایی همانند الکل ها است.

ماده گیرشی که در رنگ آلکیدی استفاده می شود، مولفه اصلی هر رنگ است.  این ماده بر خصوصیات گیرشی رنگ اثر می گذارد و در خواصی همانند شفافیت و براق بودن ، سختی و مقاومت لایه نهایی رنگ شده، موثر است. در رنگ آلکیدی ، رزین های مصنوعی به عنوان مواد گیرشی استفاده می‌شود. در مقایسه با این رنگها، در رنگ های بر پایه آب از لاتکس به عنوان ماده گیرشی استفاده می شود.

مزایای رنگ آلکیدی

رنگ آلکیدی بادوام و مقاوم در برابر ساییدگی و پارگی هستند و افراد زیادی این رنگ آلکیدی را برای نواحی پرتردد خانه، همانند راهروها و اتاقهای بازی کودکان ترجیح میدهند. همچنین این رنگ ها در برابر رطوبت و شرجی بودن هوا مقاوم هستند. در نتیجه آنان انتخاب خوبی برای آشپزخانه ها، حمام ها و همچنین کابینت ها و وسایل خانه بوده و برق ایجاد شده در برابر لکه ها مقاوم است. این رنگ آلکیدی به راحتی تمیز می شود، زیرا که لکه ها به راحتی جذب سطح نشده و رنگ آن را تغییر نمی دهد. در نتیجه رنگ آلکیدی برای مدت طولانی براق بودن و یکنواختی خود را حفظ می‌کند.

رنگ آلکیدی چسبندگی بالایی داشته و به هر سطحی می چسبند. از آنها میتوان برای تولید لایه ای ماندگار بر روی چوب پرداخت نشده استفاده کرد. شما میتوانید رنگ آلکیدی را بر روی لایه موجود از رنگ لاتکس اعمال کنید؛ اما نمی توانید رنگ لاتکس را بر روی رنگ آلکیدی استفاده کنید. زیرا که سطح براق و نرم موجود کمترین چسبندگی را دارد. اگر می خواهید رنگ لاتکس را بر روی رنگ آلکیدی استفاده کنید، سطح را از قبل آماده کنید و سپس رنگ را اعمال کنید. رنگ آلکیدی ضخامت بالایی داشته و پوششی با دوام  برای هر سطحی ایجاد می کند.

اشکالات رنگ آلکیدی

مهم‌ترین اشکال رنگ آلکیدی آن است که این رنگ ها به همان اندازه رنگ‌ لاتکس، با محیط زیست سازگاری ندارند. زیرا در آنها از حلالهای شیمیایی استفاده شده و باعث انتشار مواد ارگانیک فرار (VOCها) می‌شود که این مواد سمی هستند. قرار گرفتن در معرض VOCها میتواند باعث ایجاد مشکلات سلامتی همانند مشکلات تنفسی ، حالت تهوع و سردرد شده و برای کودکان، نوجوانان و زنان حامله خطرناک است. در نتیجه استفاده از رنگ آلکیدی به طور کلی تشویق نشده و همچنین در برخی نواحی ممنوع است. وقتی از رنگ آلکیدی استفاده می کنید باید مطمئن شوید که در مکانی با تهویه مناسب قرار دارید و از ماسک تنفسی استفاده میکنید تا تحت تاثیر بخار های ایجاد شده قرار نگیرید. پس مانده های رنگ آلکیدی به راحتی تمیز نمی شود و شما باید از رقیق کننده ها یا حلال ها برای پاک کردن برس و یا غلتک استفاده کنید.

رنگهای ترکیبی از رنگهای بر پایه آب گرانتر بوده که در نتیجه بسیاری از خریداران را منصرف می کند. این عدم استقبال همچنین به خاطر آن است که خصوصات جدید رنگ لاتکس، باعث دوام بیشتر و ویژگی های ماندگار تری نسبت به نمونه های قبلی آن شده است.

تفاوت میان رنگ آلکیدی و اکریلیک چیست ؟

آلکید یک رزین مدرن است. هنرمندان از قدیم از روغن سبزیجات خشک شده برای رنگ های روغنی همانند روغن تخم کتان و روغن گردو استفاده می‌کردند. روغن های خشک شده به صورت شیمیایی تغییر یافته و با اکسید شدن سخت می شود. برای هنرمندان آلکید جایگزین خشک شونده  بهتری نسبت به روغن گیاهی است زیرا که بسیار سریع تر خشک می شود و حتی اگر بعد از یک ساعت به آن دست بزنید، خشک به نظر می رسد. شما می‌توانید آلکید را به صورت رنگ در تیوب ها و یا به صورت مایع خریداری کرده تا به رنگ روغن معمولی که از روغن تخم کتان و یا روغن گردو تولید شده است ، اضافه نمایید. شرکت های آلکیدی این ماده را به عنوان جایگزینی با خاصیت سمی بودن کمتر نسبت به رنگ آلکیدی قدیمی تر برای رنگ روغن تبلیغ می کنند که معمولا حاوی حلال ها، خشک کننده ها و سرب بوده است.

آکریلیک نیز یک رزین مدرن است که در رنگ های مورد استفاده هنرمندان، در آب معلق است. هنگامی که آب تبخیر می شود، این ماده نیز با تبدیل شدن به پلاستیک سخت می شود. آب نسبتاً سریع تبخیر شده که این سرعت به دما بستگی داشته و معمولا تنها در عرض چند دقیقه خشک می شود. شیمیدانها موفق شده اند تا آکریلیکی را تولید کنند که دیرتر خشک شده ولی باز هم بسیار سریعتر از روغن است.

هر دوی آنها رزین های مدرن بر اساس رنگ آلکیدی هستند. رنگهای آلکیدی بر اساس روغن های گیاهی ارزان با خشک شدن آهسته و یا بدون خشک شدن، مانند گل آفتابگردان یا دانه سویا بوده که به آنها روشن کننده های متالیک افزوده می شود. آن ها آن دسته از پلاستیک هایی هستند که در مسواک شما وجود دارد. نامگذاری آن ها به این دلیل است که آنها ترکیبی ازیک الکل و یک اسید هستند. آن ها به سرعت خشک نمی شوند و این خشک کننده های متالیک بوده که بر روی رزین عمل کرده و همچنین به کمک روغن گیرشی یک لایه خشک تولید می شود. خشک کننده های متالیک، با مرور زمان تیره تر می شود. اگر واسطه هایی همانند لوکونین و دیگر مواد در معرض هوای آزاد قرار گیرند، رنگ آنها در شش ماه به قهوه ای تیره می‌گراید. به خاطر داشته باشید که نمونه های ارزانتر و گرانتری از مواد های خشک کننده آلکیدی وجود دارد. همچنین ایده جدید و غلطی برای براق کردن وجود دارد که چندین ذره رنگ در محیط شناور است و مانند نوعی شستشوی رنگ عمل میکند. این کار می‌تواند منجر به افزایش محیط و روغن خواهی و تیره شدن گردد و این روشی نیست که استادان قدیمی از آن برای برق انداختن تصاویر خود استفاده میکردند.

اگر می خواهید از آنها استفاده کنید ، همانگونه که هستند این کار را انجام دهید و تحت تاثیر سنت ها و روش های قدیمی قرار نگیرید. آنها را همانگونه که پلاستیک هستند بپذیرید و با رنگهای روغنی معمولی ترکیب نکنید. با این رنگ آلکیدی  بر روی نوعی تخته سخت و نه بر روی بوم، نقاشی کنید. آن ها در ماشین آلات نیز همانند صنعت هواپیما استفاده می شود و رنگهای مقاومی هستند. هرچند در دنیای رنگ و نقاشی، هنرمندان سهم کمتری از رنگ با کیفیت و مواد گیرشی داشته زیرا که بازار آنها در مقایسه با بازار شرکتهای بزرگ بسیار کوچک تر بوده و توجه به نیاز آن ها اولویت ندارد. برای همین است که برخی از ذرات رنگ به سادگی در بازار ناپدید میشود. آنچه که نیاز دارید، در حجم زیادی در اختیار شما قرار میگیرد و اگر واقعا نیازمند رنگهای با کیفیت بالا هستید، هنوز هم باید خودتان آن را تهیه کنید.

 نتایج این پروژه شما می شود..

برخی از ویژگی های رنگ های براساس امولسیون آلکید بررسی شده و در چهار دسته طبقه بندی شده است. ثبات کلوئیدی رنگ های براساس آب، عمدتا توسط دفع اسمزی و الکترواستاتیکی مربوط به رنگدانه ها و مواد گیرشی، تعیین میشود. رفتار رئولوژیکی رنگ ها بر اساس پراکندگی مواد گیرشی، باید با استفاده از ضخیم کننده ها و با ترکیبی مناسب از بخش های پلیمری هیدروفیلیک و هیدروفوبیک بهینه شود. می توان ثبات خواص خشک شدن مربوط به رنگ های امولسیون آلکید را در زمان ذخیره و انبار با جلوگیری از مصرف کتوکسیم ها به عنوان عوامل ضد پوست پوست شدن و انتخاب خشک کننده مناسب، بهبود بخشید. ویژگی های رنگ آلکیدی خشک شده، بستگی زیادی به پروسه شکل گیری پوسته دارد. کیفیت محافظ بودن و زیبایی پوسته ها براساس پراکندگی مواد گیرشی، توسط پارامترهای اصلی رزین تعیین میشود که شامل قطرات، ویسکوزیته، مخلوط پذیری و قابلیت مواد گیرشی برای crosslinking میشود. برای دستیابی به تمامی ویژگی های مد نظر در رنگ های براساس آب، نیاز است تا تمامی مولفه های رنگ نسبت به یکدیگر تنظیم شده باشند. این عمل تنها زمانی میسر میشود که شرکت هایی که مواد خام را تولید و وارد بازار میکنند، با یکدیگر همکاری نزدیکی داشته باشند.

رنگ آلکیدی

رنگ آلکیدی

تاریخچه کوتاهی از رنگ ها و پوشش ها

رنگ ها و پوشش ها، مکان برجسته ای را در تاریخ فرهنگی انسان ها اشغال میکنند. مردم همواره تحت تاثیر رنگ ها قرار گرفته و از آنان برای تزئین و زیبا کردن خود و محیط استفاده کرده اند. باستان شناسان ابزار آسیاب رنگ و رنگدانه ها را در زامبیا (آفریقای جنوبی) پیدا کرده اند که باور دارند که مربوط به ۳۵۰ هزار تا ۴۰۰ هزار سال پیش است. قدیمی ترین مدرک از فعالیت های هنری در جنوب فرانسه بوده که اجداد ماقبل تاریخ ما در ۳۰ هزار سال پیش، دیواره های چاه های حفاری خودشان را با نقاشی های زیبایی از حیوانات تزئین کرده اند. نقاشی های باستانی شامل چربی حیوانات و زمین رنگ شده یا رنگدانه های طبیعی همانند گل اخری است. درنتیجه آنان نیز بر اساس قاعده به کار رفته در رنگ های امروزی بوده اند – یک ماده گیرشی و یک عامل رنگ کننده. در حدود سه هزار سال پیش از میلاد مسیح، مصریان شروع به استفاده از لاک الکل ها و لعاب های ساخته شده از موم زنبور عسل، ژلاتین و رس کردند و بعد تر از پوشش های نگه دارنده برای ضد آب کردن قایق های چوبی شان استفاده کردند. در حدود هزار سال پیش از میلاد مسیح، مصریان لاک الکل را از صمغ عربی ساختند. به طور مستقل فرهنگ های آسیایی نیز لاک الکل تولید کرده و تا دو قرن پیش از میلاد مسیح، از آنان برای پوشش ساختمان ها، کارهای هنری و مبلمان در چین، ژاپن و کره استفاده میشده است. چینیان باستان میدانستند که چگونه لاک الکل مشکی ( جد حقیقی پوشش های مدرن) را با استفاده از شیره درخت بسازند. در هندوستان عصاره حشره لاک؛ Coccus lacca برای تولید یک پوشش شفاف برای زیبا سازی و حفاظت سطوح چوبی و اشیا استفاده میشد. یونیان و رومیان اولیه نیز از رنگ ها و لاک الکل ها استفاده میکردند و به آنان رنگ افزوده و در خانه ها،کشتی ها و کارهای هنری به کار می بردند. هرچند با انقلاب صنعتی و تولید عمده روغن بزرک بود که تولید رنگ های خانگی مدرن آغاز شد. با گذشت چندین دهه، فرمولاسیون رنگ ها و پوشش ها پیچیده و پیچیده تر شده است. امروزه، پوشش ها نه تنها از سطح بستر حفاظت کرده و آن را زیبا تر میکنند، بلکه ویژگی های عملکردی نیز دارند: از آن ها برای سطوح ضد لغزندگی استفاده میشود، میتوانند به عنوان عایق و یا هدایتگر الکتریکی به کار روند، میتوانند نور را بازتاب داده و یا جذب کنند، … .

رنگ ها و پوشش ها نقشی ضروری در دنیای مدرن بازی می کنند و در واقعیت هر چیزی را که از آن استفاده میکنیم، پوشش میدهند، از کاربرد های خانگی، ساختمان ها، ماشین ها، قایق ها، هواپیما ها گرفته تا کامپیوتر ها، میکروچیپ ها یا تخته مدار های چاپی.

رنگ آلکیدی

رنگ آلکیدی

رنگ آلکیدی

رنگ مدرن ترکیبی پیچیده از مولفه های گوناگون است رنگ روغنی، قدیمی ترین نوع از رنگ مدرن، از ماده گیرشی استفاده کرده که از روغن گیاهی همانند تخم کتان یا دانه سویا مشتق گرفته است. در رنگ آلکیدی، ماده گیرشی یک رزین سنتز شده بوده که رزین آنالکید نامیده میشود. عبارت “آلکید” در همان روزهای اولیه ساخته شده بود.

درنتیجه از نظر شیمیایی، عبارت های آلکید و پلی استر، هم معنی هستند. به طور معمول، عبارت “آلکید” محدود به پلی استرهایی بوده که با روغن ها یا اسید های چرب تغییر یافته اند. یک رزین آلکید معمولی با گرم شدن آماده میشود، برای مثال روغن تخم کتان، انیدرید فتالیک اسید و گلیسرول حرارت داده شده تا یک اسید چرب شامل پلی استر به دست آید؛ که در شکل ۱.۱ به صورت شماتیک نمایش داده میشود. رنگ های براساس مواد گیرشی رزین های آلکید، معمولا رنگ های توسط حلال (ترکیبی از آلیفاتیک اشباع شده و آلیکیلیک هیدروکربن های C با مقدار ۱۵ تا ۲۰ درصد ( وزنی) از هیدروکربن های آروماتیک C) یا زیلن است. هرچند قوانین اروپایی اغلب توسعه رنگ ها را به سمت سیستم های بر اساس آب هدایت میکند تا میزان مواد ارگانیک فرار (VOCها) در اتمسفر کاهش یابد؛ اغلب رنگ های براساس حلال مزایای بیشتری نسبت به رنگ های براساس آب دارند. به عنوان مثال: ویژگی های کاربردی آسانتر، کاربرد های گسترده تر و تحمل خشک شدگی بیشتر تحت شرایط نامساعد (دمای پایین، رطوبت بالا) و عملکرد بهتر بر سطوح بستر سخت همانند سطوح بستر پر از لکه یا پودری. در نتیجه پوشش های براساس حلال، کاملا توسط پوشش های براساس آب در آینده نزدیک و طبق گفته های صنعت رنگ سازی، جایگزین نمیشود. دیگر مولفه های مهم در رنگ آلکیدی، رنگدانه ها و توسعه دهنده ها است. رنگدانه ماده رنگ دهنده بوده و از مواد طبیعی یا مصنوعی به دست می آید که  به شکل پودر آسیاب میشود. توسعه دهنده ها، رنگدانه های خنثی بوده که برای افزایش حجم رنگ به کار میروند. توسعه دهنده ها همچنین برای تنظیم ثبات رنگ و پایین آوردن رنگدانه ها، جهت دستیابی به مقاومت عالی رنگ به کار می روند.

آخرین طبقه بندی مهم مولفه های رنگ آلکیدی شامل افزودنی ها میشود. افزودنی های پوشش زیادی شناخته شده اند که عملکرد های کاملا متفاوتی در فرمولاسیون پوشش دارند. یکی از مهم ترین گروه های افزودنی ها، افزودنی های فعال کاتالیزی بوده که شامل عامل خشک شدن رنگ میشود.

رنگ آلکیدی

رنگ آلکیدی

 

رنگ آلکیدی و خشک کننده های رنگ

خشک کننده ها صابون های فلزی یا ترکیبات هماهنگ کننده بوده که سرعت خشک شدن رنگ را بالا میبرد و درنتیجه مدت زمان نهایی خشک شدن کاهش می یابد. بدون خشک کننده ها، زمان خشک شدن رنگ آلکیدی بیشتر از ۲۴ ساعت میشود که مسلما در اکثریت کاربرد ها خوشایند نیست.

خشک شدن رنگ آلکیدی

در حین خشک شدن رنگ های آلکیدی، چندین مرحله شناسایی میشود. اولین پروسه همان خشک شدن فیزیکی رنگ است. در این پروسه، حلال تبخیر شده و پوسته ای میان انعقاد ذرات گیرشی شکل میگیرد. آنگاه خشک شدن شیمیایی (همچنین خشک شدن اکسید کننده) رخ میدهد، اکسید خودکار لیپید که به این معناست که رنگ آلکیدی با اکسید شدن ماده گیرشی توسط مولکول اکسیژن هوا، خشک میشود. اکسید شدن خودکار در بخش بعدی با جزئیات بررسی میشود. در پروسه خشک شدن، چهار فاز که با یکدیگر همپوشانی داشته، دیده میشود:

  • پروسه القایی
  • تشکیل هیدروپروکسید
  • تجزیه هیدروپروکسید به رادیکال های آزاد
  • پلیمرازیسیون/crosslinking

پروسه القایی، زمان میان اعمال رنگ به سطح و شروع مصرف دیاکسیژن توسط پوسته رنگ است. پروسه القایی به دلیل اثرات حلال، عامل ضد پوست پوست شدن و آنتی اکسیدان های طبیعی رخ میدهد که ممکن است در رزین آلکیدی موجود باشد و باید بر آن ها غلبه شود تا پروسه خشک شدن آغاز گردد. اکسید شدن خودکار اسید های چرب غیر اشباع در ماده گیرشی آلکید رخ داده و آنگاه منجر به تولید هیدروپروکسیدها توسط مصرف اکسیژن اتمسفر میشود. تجزیه این هیدروپروکسید ها باعث تولید رادیکال های پروکسید و آلکوکسید میشود. این رادیکال ها پلیمرازیسیون مولکول های غیر اشباع را در محیط گیرشی، آغاز میکنند. پلیمرازیسیون توسط واکنش های اتمام رادیکالی شکل دهنده cross-link ها رخ میدهد و پوسته را ژله مانند کرده که در نهایت خشک و سخت میشود. تعداد مکان های cross-linked ها که تشکیل میشوند، سختی پوسته را تعیین میکند. تشکیل cross-linked غیر قابل بازگشت بوده، و در نتیجه زمانیکه لایه رنگ خشک میشود، به راحتی از بین نمی رود.